deel 3

Helaas is dit het deel waar het avontuur PRE university college Leiden ophoudt.
Helaas? Dat weet ik eigenlijk niet. Ik ben teleurgesteld. Ergens had ik gehoopt dat ik nu wél bij iets aangenomen zou worden. Aan de andere kant weet ik ook dat het nu eenmaal zo is. Het zal wel ergens goed voor zijn. En toch vind ik het jammer. Heel dubbel is het allemaal
Er valt ook wel een beetje last van mijn schouders. Ik kan me nu voor 100% op mijn schoolwerk concentreren en heb ook meer tijd voor andere dingen die ik zou willen. Ik kan nu gewoon mijn blokuurtje bio volgen op maandag en hoef niet te stressen met dingen inhalen. Als toetsweek 1 goed gaat, ga ik kijken of ik misschien gitaarles wil of dat ik een baantje ga zoeken. Het voelt eigenlijk ook wel gewoon goed.
Ik vind het vervelend voor de mensen bij wie het iets harder aankomt.
Bij deze hoop ik dat die mensen inzien dat er voor hen ook nog een heleboel kansen liggen. Dat er dingen zijn die zij nu wel kunnen doen die ze anders niet hadden kunnen doen.
En tegen de mensen die zijn aangenomen kan ik natuurlijk alleen maar heel oprecht GEFELICITEERD zeggen!

Nu gewoon mijn godsdienst opdracht maken. Het gewone leven gaat gewoon door...