Sinds een half jaar heb ik er naast mijn 4 (b)engeltjes waar ik eerder over schreef een schatje bij. Mila is het dochtertje van een collega van mijn moeder. Ze is ruim 1,5 jaar oud en een schatje.
Het was in het begin wel even wennen; schone luiers, eten geven, flesje, in bad doen, uitkleden, aankleden, in bed leggen. Maar het went snel en het wordt leuker. Vooral nu ze een beetje begint te praten en ze de hele middag tegen mij aan kan brabbelen.
Zo gister ook. Vanuit school ging ik naar dr toe om op te passen en ze was in een hele goede bui, dat wil zeggen energieke bui. Lachen dat die kleine kan...hahah daar kunnen wij nog wel wat van leren:D En je zou het niet zeggen maar kleine kinderen zijn zo slim! De vorige keer kreeg ze na haar eten wat vanillevla. Ik had haar bakje half vol gedaan en het pak naast me neer gezet. Toen ze haar bakje leeg had ging haar vingertje automatisch naar de plek waar ik het pak had neer gezet. Toen het pak daarna leeg was en ik het in de keuken had neergezet wist ze ook precies waar ik het had gelaten.
Wat al helemaal grappig is is dat ze alles na doen. Klap jij in je handen, doet zij dat ook. Als je iets voordoet dan weet ze vervolgens precies hoe het moet. Geweldig om te zien. Ik zou het voor geen goud willen missen eigenlijk, ondanks de puzzelstukjes die door de kamer vliegen samen met een deel van het eten, de luiers en het gekrijs af en toe:)
Enuuh dat plaatje is natuurlijk een grapje hè:P
Geen opmerkingen:
Een reactie posten