Tijd vliegt voorbij

Vorig jaar waren Robin, Roselique, Mirjam en ik in Haarlem.
Het was een soort van mini vakantie, voor de eerste keer zonder ouders:)
We waren veertien en vijftien en hadden, ook al waren het maar twee nachten, de tijd van ons leven. Winkelen, uit eten, Duitsers en voor een aantal dingen de eerste keer.
Volgende week woensdag gaan we met zn 5en (jaa ook met Rianne deze keer!)weer een paar dagen weg.
De mini-vakantie is verlengt met een nacht en vindt dit jaar plaats in Utrecht.
Dinsdag troffen we een paar voorbereidingen voor volgende week en hadden we het ook over vorig jaar. Wat opviel is dat we veranderd zijn. Niet wat uiterlijk betreft, op wat haren die langer zijn en nagellak/make-up na dan. Maar eigenlijk ook niet qua innerlijk. Robin is nog steeds Robin, Roselique nog steeds Roselique, Mirjam nog steeds Mirjam en ik ben ook nog steeds mezelf. Wat het wel is is het feit dat we ouder zijn. zestien en vijftien op dit moment. Je zou zeggen dat een jaar niets scheelt, maar ik heb gemerkt dat dat echt wel zo is. Aan de manier waarop wij terug kijken naar Haarlem en de plannen die we maken voor Utrecht merk ik dat een jaar toch wel verschil maakt.
En dan te bedenken dat we elkaar al vier jaar kennen. Vier jaren gehad hebben waarin we zijn veranderd, en eigenlijk toch ook het zelfde zijn gebleven.
Vier jaar is nog niets dat weet ik. In die afgelopen vier jaar zijn een hoop leuke maar ook vervelende dingen gebeurd. We zijn nog steeds vriendinnen. Ik weet dat er in de toekomst ook nog een heleboel leuke en vervelende dingen zullen gebeuren. Ik hoop dat we dan ook nog steeds vriendinnen zijn.

Ik heb zin in Uuuuuutrecht!