alles gaat zo snel

Vroeger, toen je klein was maakte je ouders keuzes voor je.
Wat voor kleren je aan had, naar welke basisschool je ging en wat je op je boterham at.
Natuurlijk, naar mate je ouder word komen er keuzes bij. Vind je het alleen maar onzin als je moeder bepaald wat je aan trekt, als iemand zich bemoeid met jou.
De echte eerste keuze die je maakt is denk ik pas als je een middelbare school uit kiest.
Als twaalfjarige heb je dan weliswaar eigenlijk geen idee dat deze keuze heel belangrijk is.
Tuurlijk is het spannend en ik heb toen ik zelf moest kiezen ook heel erg getwijfeld of ik er wel goed aan deed. Maar ik denk dat ik nu pas besef hoe belangrijk het is om een goede school te kiezen, een school die goed bij je past. Het bepaald immers voor een groot deel hoe de rest van je leven zal verlopen, wat voor mens je wordt. Ik vind het eng om te bedenken dat als ik iets meer dan 3 jaar geleden ja had gezegd op de vraag: wil je alsnog naar de Dalton, ik nu heel iemand anders zou zijn geweest. Ik zou dan niet de vriendinnen gehad hebben die ik nu heb, zou misschien wel veel minder sterk in mijn schoenen hebben gestaan. Ik zou alles wat ik tot nu toe heb gedaan, heb gevoelt, heb meegemaakt op Sorghvliet nooit hebben beleefd. Ik heb er absoluut geen spijt van dat ik toen NEE heb gezegd:D
Met wat kleine, alledaagse keuzes die je maakt komt dan: de profielkeuze
je bepaald eigenlijk wat je de rest van je leven wilt doen.... en dan ben je nog maar 15 jaar... eigenlijk absurd... En met die keuze komen ook de gesprekken over studies etc.
Misschien ligt het aan mij, maar ik vind het helemaal niet leuk om het daarover te hebben. Ik heb geen idee wat ik wil, wat ik de rest van mn leven wil doen. geneeskunde....leuk maar dan ben je 6 jaar bezig en heb/ben je nog niets...of dat nou alles is. Jaartje Parijs, damn dat lijkt me gaaf... maar wat ga je daar doen dan, studeren, neh, werken.... en dan? pedagogie studeren....tja ook leuk maar wat houdt het precies in?
Misschien moet ik er maar op vertrouwen dat alles goed komt... dat wat er ook gebeurt het allemaal wel ok is.
Toch vind ik het zo eng... en alles gaat ook zo snel. De eerste toetsweek begint alweer bijna, en dan is het eerste deel van mijn vierde jaar op Sorghvliet alweer voorbij... en DEGROTEKEUZE komt toch echt steeds dichterbij.

voor mij mag het nog wel even duren....